Kolorystyka

    Malowidła w Pintasayoc zostały wykonane barwnikami w kolorach czerwonym, beżowym, żółtym, białym i zielonym. Najwięcej jest różnych odcieni czerwieni, z których najczęściej używano dwóch: jasnego (świeża krew - sangre fresca) i ciemnego (zaschła krew - sangre seca). Wydaje się, że główne przedstawienie zostało namalowane w tych dwóch odcieniach, przy czym figury ciemniejsze są późniejsze i nachodzą na figury jaśniejsze, zaś nieliczne elementy w innych kolorach zostały dodane później. Przedstawienia figuralne spoza głównej sceny są również czerwone. Figury geometryczne są namalowane różnymi barwnikami.  

    Rozróżnienie dwóch odcieni czerwieni jest dość trudne. Dzieje się tak, gdyż przedstawienia nachodzą na siebie, są w dużym stopniu zniszczone, a czasem ciemniejsza barwa może być wynikiem użycia większej ilości barwnika jasnego, a nie innej, ciemniejszej farby. Dużo zależy od oświetlenia i subiektywnej oceny badacza. Odcień niektórych figur został inaczej określony przez odkrywcę groty [wg A. Cardona Rosas 1999: 143], a inaczej przez polskich badaczy z Projektu „Condesuyos” dokonujących inwentaryzacji malowideł w 1997 roku.


Trzy style

    Postacie figuralne przedstawione na malowidłach w Pintasayoc zostały namalowane trzema różnymi stylami. Pierwszy styl („pełny”) to malowanie postaci całkowicie wypełnionej farbą. W ten sposób została namalowana większość figur z jasnoczerwonej, najstarszej warstwy głównego malowidła oraz wszystkie z warstwy ciemnoczerwonej, a także większość przedstawień figuralnych w pozostałych częściach jaskini.
    W malowidłach w drugim stylu, zwanym dalej „ażurowym”, pozostawiano mniejsze lub większe niezamalowane fragmenty wewnątrz figury. W ten sposób zostały namalowane dwie jasnoczerwone figury: jedna ludzka i jedna zwierzęca.
    Trzeci styl („konturowy”), to malowanie wyłącznie obrysu postaci. W przypadku mniejszych figur zwierzęcych sprowadza się to do pozostawienia pustego tułowia, co może być efektem wcale nie odmiennej konwencji rysowania, ale chęci przedstawienia płodu. W ten sposób zostało namalowane jedno zwierzę w scenie głównej oraz trzy postacie zwierzęce spoza głównego przedstawienia.

  

         Powrót do początku strony